KGHM POLSKA MIEDŹ S.A.
rozmiar czcionki: A A A raport PDF
Strona główna / Sprawozdanie finansowe / Roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe / Polityka rachunkowości i inne informacje objaśniające do skonsolidowanego sprawozdania finansowego / 33. Zarządzanie ryzykiem finansowym / 1/7

GRUPA KAPITAŁOWA
KGHM Polska Miedź S.A.

Roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe

Spółki Grupy Kapitałowej w każdym obszarze swojej działalności są narażone na ryzyko. Zrozumienie zagrożeń mających swoje źródło w ekspozycji Grupy na ryzyko oraz zasad zarządzania nim pozwala na lepszą realizację zadań.

 

Zarządzanie ryzykiem finansowym zawiera procesy identyfikacji, pomiaru i określania sposobu postępowania z nim.

Głównymi rodzajami ryzyka finansowego, na które narażona jest Grupa Kapitałowa są:

  • Ryzyko rynkowe:
    • Ryzyko zmian cen metali,
    • Ryzyko zmian kursów walutowych (Ryzyko Walutowe),
    • Ryzyko cenowe związane z inwestycjami w dłużne papiery wartościowe i jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych,
    • Ryzyko cenowe związane z inwestycjami w akcje spółek notowanych na giełdzie,
    • Ryzyko zmian stóp procentowych (Ryzyko Stóp Procentowych),
  • Ryzyko płynności,
  • Ryzyko kredytowe.

Odpowiednia polityka, struktura organizacyjna i procedury wspierają proces, u podstaw którego leżą działania związane z zarządzaniem ryzykiem.

 

33.1. Ryzyko rynkowe

33.1.1. Zasady zarządzania ryzykiem rynkowym
 

Grupa Kapitałowa aktywnie zarządza ryzykiem rynkowym, na które jest narażona. Celem procesu zarządzania ryzykiem rynkowym jest:

  • ograniczenie zmienności zysku lub straty brutto,
  • zwiększenie prawdopodobieństwa realizacji założeń budżetowych,
  • utrzymanie dobrej kondycji finansowej,
  • wspieranie procesu podejmowania decyzji strategicznych w obszarze działalności inwestycyjnej, z uwzględnieniem źródeł finansowania inwestycji.


Wszystkie cele zarządzania ryzykiem rynkowym należy rozpatrywać łącznie, a ich realizacja jest zdeterminowana przede wszystkim przez sytuację wewnętrzną oraz warunki rynkowe.

Jednostka Dominująca stosuje zintegrowane podejście do zarządzania ryzykiem rynkowym, na które jest narażona. Oznacza to podejście do ryzyka rynkowego ogółem, a nie do jego poszczególnych elementów osobno. Na przykład, transakcje zabezpieczające na rynku metali są powiązane z kontraktami zawieranymi na rynku walutowym, ponieważ zabezpieczanie cen sprzedaży metali determinuje prawdopodobieństwo wypracowania określonych przychodów ze sprzedaży, które to stanowią pozycję zabezpieczaną dla strategii na rynku walutowym. Pozwala to Jednostce Dominującej na znacznie większą elastyczność w konstruowaniu strategii zabezpieczających.
 

W Jednostce Dominującej do zarządzania ryzykiem rynkowym stosuje się konsekwentne i stopniowe podejście. W miarę upływu czasu wdrażane są kolejne strategie zabezpieczające, obejmujące coraz większą część produkcji i przychodów ze sprzedaży oraz coraz dalsze okresy. W rezultacie, możliwe jest zabezpieczenie przed nieoczekiwanym załamaniem się cen na rynku srebra oraz miedzi, a także gwałtowną aprecjacją złotego względem dolara amerykańskiego. Dzięki temu unika się również angażowania znacznego wolumenu lub nominału na jednym poziomie cenowym.
 

Jednostka Dominująca na bieżąco prowadzi analizy rynków metalowych oraz walutowych, które są podstawą w podejmowaniu decyzji o wdrożeniu strategii zabezpieczających. Jednostka Dominująca stosuje rachunkowość zabezpieczeń w celu zabezpieczenia przed ryzykiem zmiany przepływów pieniężnych z tytułu ryzyka cen metali oraz ryzyka walutowego.
 
 

33.1.1.1. Techniki zarządzania ryzykiem rynkowym

Główną techniką zarządzania ryzykiem rynkowym stosowaną w Jednostce Dominującej są strategie zabezpieczające wykorzystujące instrumenty pochodne. Wykorzystuje się również hedging naturalny.

Wszystkie strategie zabezpieczające oraz wybór tej preferowanej uwzględniają następujące czynniki: aktualne i prognozowane warunki rynkowe, sytuację wewnętrzną Spółek Grupy Kapitałowej, właściwe instrumenty oraz koszt zabezpieczenia.

Grupa stosuje tylko te instrumenty pochodne, które jest w stanie wycenić wewnętrznie z zastosowaniem standardowych modeli wyceny dla danego instrumentu, jak również może zbyć bez znacznej utraty wartości u kontrahenta innego niż ten, z którym pierwotnie zawarła transakcję. Pozyskując wycenę rynkową danych instrumentów, Grupa polega na informacjach uzyskanych z wiodących na danym rynku banków oraz firm brokerskich lub serwisów informacyjnych.
 

Dopuszcza się stosowanie następujących rodzajów instrumentów:

  • kontrakty swap,
  • kontrakty forward, futures,
  • kontrakty opcyjne,
  • struktury złożone z wyżej wymienionych instrumentów.


Wykorzystywane instrumenty mogą mieć zatem zarówno charakter standaryzowany (instrumenty będące w obrocie giełdowym), jak również charakter niestandaryzowany (instrumenty będące w obrocie na rynku pozagiełdowym tzw. over the counter).
 
 

Raport na skróty